Een uitspraak die dit illustreert, is een recente uitspraak in tweede instantie van de arbeidsrechter te Keulen. In deze zaak ging het om een werknemer met de functie Head of Global Treasury die het slachtoffer werd van zogenoemde Caller ID Spoofing. Bij Caller ID Spoofing geeft de beller zich uit voor een ander persoon. Daarbij kan ook gebruik worden gemaakt van telefoonnummers die lijken op het telefoonnummer van de persoon, waarvoor de beller zich uitgeeft. In de zaak die de arbeidsrechter te Keulen moest beslissen, was de werknemer gebeld door een persoon die zich voordeed als de leidinggevende van de werknemer. De nep-leidinggevende vertelde dat hij van plan was om een nieuwe vennootschap in Azië op te richten. Om dit te realiseren, zouden er grotere investeringen moeten worden gedaan. De werknemer ontving vervolgens via WhatsApp meerdere malen verzoeken om geld over te maken voor het oprichten van de nieuwe vennootschap. Die verzoeken waren telkens gericht aan het privé mobiele nummer van de werknemer. Om te voldoen aan die verzoeken maakte de werknemer binnen 25 dagen meerdere malen bedragen over van in totaal meer dan 50 miljoen EUR. De werknemer verifieerde niet bij zijn leidinggevende of bij anderen of er inderdaad plannen waren om een nieuwe vennootschap op te richten. De werknemer verifieerde ook niet of de betalingsverzoeken echt van de werkgever kwamen.
De werkgever ervoer van het voorval, omdat de politie meedeelde dat er vanwege de hoge bedragen die waren overgemaakt, sprake was van een vermoeden van fraude. In het vervolg zegde de werkgever ontslag op staande voet aan de werknemer aan en vorderde schadevergoeding van de werknemer. Het ontslag op staande voet hield stand bij de arbeidsrechter. Ook de schadevergoedingsvordering van de werkgever werd toegewezen. Daarbij oordeelde de arbeidsrechter dat de werknemer grof nalatig zijn verplichtingen had overtreden. Omdat de werkgever bovendien voor de werknemer een D&O-verzekering was aangegaan die een deel van de schade dekte, was er ook geen aanleiding voor de arbeidsrechter om de aansprakelijkheid van de werknemer te beperken.
Of de uitspraak van de arbeidsrechter standhoudt, blijft nu af te wachten. De werknemer is inmiddels tegen de uitspraak in cassatie gegaan bij de Duitse cassatierechter voor arbeidszaken (Bundesarbeitsgericht).
De uitspraak is een voorbeeld van vele gevallen in de praktijk, waarin de maatregelen die een werkgever tegen fraude door externe personen heeft genomen, niet afdoende beschermen. Hoe onbegrijpelijk de handelingen van de werknemer voor een buitenstaander ook mogen zijn; fraude via Caller ID Spoofing is helaas een fenomeen dat in de praktijk telkens weer voorkomt. Over het algemeen zullen er niet zo hoge bedragen mee zijn gemoeid, maar vaak zal er ook geen aansprakelijkheidsverzekering zijn die dit dekt. Voor werkgevers kan de uitspraak aanleiding zijn om hun preventiemaatregelen tegen fraude nog eens goed na te lopen en eventueel aan te passen. Daar hoort ook de overweging bij of door middel van technische middelen kan worden verhinderd dat een werknemer ongezien hoge bedragen overmaakt dan wel of een werknemer een persoonlijkheid heeft die van mening is dat hem of haar zoiets niet gebeurt en het niet zo nauw neemt met al bestaande maatregelen tegen fraude. Ook kan de uitspraak aanleiding geven om na te gaan of schade die door Caller ID Spoofing of andere vormen van fraude ontstaat, afdoende is verzekerd.
DNHK, Ulrike Tudyka
Bronnen:
Landesarbeitsgericht Köln, arrest van 31 juli 2026, ECLI:DE:LAGK:2026:0731.8SLa603.25.00 en persmededeling van 24 september 2026