NRW-bedrijven op de World Hydrogen Summit 2026
De World Hydrogen Summit is een toonaangevend internationaal platform voor de waterstof industrie. De beurs heeft als...
Nu registreren
Duitsland verbruikt momenteel circa 55 TWh waterstof, voornamelijk als grondstof in de industrie. Prognoses gaan uit van een stijging naar 90 tot 130 TWh in 2030 en zelfs 360 tot 500 TWh in 2045. Om de productie van groene waterstof op te schalen, wil Duitsland tegen 2030 beschikken over 10 gigawatt aan elektrolysecapaciteit. Daarnaast heeft de Duitse regering recent ingestemd met de aanleg van een waterstofnetwerk van ruim 9.000 kilometer, waarvan circa 60% bestaat uit omgebouwde gasleidingen en 40% uit nieuwbouw.
Ook de regio Rheinisches Revier, nabij Zuid-Limburg, speelt een belangrijke rol in de uitrol van waterstof. Deze voormalige bruinkoolregio wil zich de komende jaren ontwikkelen tot een ‘net zero’-regio, waarin fossiele brandstoffen worden vervangen door schone waterstof. Volgens Jochen Pollotzek, General Manager bij NRW.Global Business en verantwoordelijk voor het Rheinisches Revier, biedt dit kansen voor bedrijven in de waterstofketen. Zo hebben onder meer de Nederlandse producent VoltH2 en de Duitse toeleverancier Neuman & Esser vestigingen in de regio.
De nabijheid van Nederland vormt een solide basis voor samenwerking. De regio combineert structurele transformatie en industriële expertise met een duidelijke waterstofstrategie. Dat creëert concrete kansen voor bedrijven.
Jürgen Pollotzek
De Duitse waterstofstrategie is sterker dan de Nederlandse gericht op een integrale ontwikkeling van de waterstofeconomie, met name voor industrie en goederenlogistiek. Een belangrijk onderdeel daarvan is niet alleen de ontwikkeling van infrastructuur, maar ook het actief stimuleren van de vraag, aldus Raphael Goldstein, Industry Expert Hydrogen bij Germany Trade and Invest (GTAI).
Daarvoor worden financieringsinstrumenten en stimuleringsregelingen opgezet. In sommige gevallen gebeurt dat al.
Raphael Goldstein
Ook Gerwin Hament, Director Operations bij waterstofproducent VoltH2, benadrukt het belang van vraagstimulering. Tegelijkertijd waarschuwt hij dat de ontwikkeling van de keten niet volledig afhankelijk mag worden van de vraag: “Een trein vertrekt ook niet pas als alle zitplaatsen bezet zijn. Zo moet het ook gaan in de waterstofsector.” Volgens Hament kan Nederland op dit punt leren van de meer integrale Duitse aanpak.
Omgekeerd ziet hij dat de Nederlandse SWIM-regeling — waarbij subsidie voor tankstations en waterstofvrachtwagens alleen beschikbaar komt als trucks daadwerkelijk worden besteld en ingezet — als voorbeeld dient voor vergelijkbare regelingen in Duitsland. Tegelijk verwacht hij dat Noordwest-Europa op termijn onvoldoende groene waterstof kan produceren. “In andere delen van Europa schijnt de zon vaker en is grootschalige productie eenvoudiger. Import zal dus noodzakelijk blijven.” Dat leidt volgens hem tot een logische internationale rolverdeling binnen de waterstofketen.
Net zoals LNG nu wordt geïmporteerd, zal ook groene waterstof — of derivaten zoals ammoniak en methanol — moeten worden ingevoerd voor de Duitse industrie. Rotterdam vervult daarbij een natuurlijke rol als doorvoerhaven richting het Ruhrgebied.
Gerwin Hament
Volgens Jens Wulff, CEO EMEA & India bij Neuman & Esser, hangt de financierbaarheid van waterstofprojecten sterk samen met de businesscase. “De technologie is beschikbaar, maar de investeringskosten zijn nog hoog. Veel componenten worden nog handmatig geproduceerd.” Hij verwacht veel van de toeleveranciers uit de automobielsector, die componenten efficiënt en op grote schaal kunnen produceren. “Subsidies kunnen daarbij als katalysator fungeren, zodat pioniers niet worden benadeeld.”
Naast opschaling en financiering wijst Wulff op een andere cruciale factor: de werkelijke energiekosten. “Bij fossiele brandstoffen worden de kosten van milieuschade vaak niet volledig meegenomen.” CO2-beprijzing noemt hij daarom een effectief instrument om de overstap naar waterstof te versnellen.
Tegelijkertijd wijst hij op het bredere strategische belang voor Europa. “Het gaat niet alleen om energie, maar ook om industriële structuurverandering en strategische onafhankelijkheid.” Desondanks is Wulff optimistisch.
Duitsland en de Benelux beschikken over een sterke chemische en petrochemische industrie, uitgebreide ervaring met waterstof en een goed ontwikkeld netwerk voor systeemintegratie en onderhoud. Daarnaast vormen zoutcavernes en bestaande pijpleidingen een solide basis voor een Europese energie-infrastructuur.
Jens Wulff
Naast de aanleg van het nationale waterstofnetwerk ontstaan ook concrete projecten. In Wunsiedel (Beieren) wordt een demonstratiedorp ontwikkeld waarin energievoorziening volledig op groene waterstof draait. In Noord-Duitsland werken EWE en Gasunie aan een grensoverschrijdende waterstofketen met circa 400 MW elektrolysecapaciteit voor industrie en transport. In Noordrijn-Westfalen investeert ook Shell in het Energy and Chemicals Park bij Keulen, waar vanaf 2027 dagelijks ongeveer 44 ton groene waterstof moet worden geproduceerd voor raffinage en brandstoffen.
Tekst: René de Monchy
